อ่าน ฟัง ดู และกลับมาหาความนิ่งได้ตลอดวัน

กัณฑ์ที่๓๕ l ขันธปริตร โดยพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร)

บางคนพอนึกถึงนิมิตแล้ว อดที่จะไปลุ้น ไปเร่ง ไปเพ่ง ไปจ้อง ด้วยอาการกดลูกนัยน์ตามองลงไปในท้องไม่ได้ ปฏิบัติทีไรก็เป็นอย่างนั้นทุกที เป็นเดือน เป็นปี เป็นหลายปีมาแล้ว นั่งไม่ได้ผลจนเกิดความรู้สึกท้อ อย่าเพิ่งท้อนะลูกนะ ให้เปลี่ยนวิธีใหม่ เมื่อเรานึกนิมิตแล้ว มันตึง มันมึน ไม่มีความสุข ก็ใช้อีกวิธีหนึ่ง คือ “ไม่ต้องไปนึกถึงนิมิต” วางใจของเราให้หยุดนิ่งอยู่ที่กลางท้อง ในตำแหน่งที่เรามั่นใจว่า เป็นศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ก็ได้ วางเฉย ๆ นิ่ง ๆ จะบริกรรมภาวนา สัมมาอะระหังไปด้วยก็ได้ หรือจะไม่ภาวนาก็ไม่เป็นไร ไม่ผิดวิธีนะลูกนะ

เรามีงานสำคัญที่จะต้องทำ ซึ่งเป็นงานที่สำคัญมาก ๆ เลย ไม่ทำไม่ได้ ถ้าไม่ทำก็แพ้เขา งานที่เราจะทำนั้น เป็นงานสำคัญที่สุดในโลก สำคัญที่สุดในจักรวาล เป็นงานที่จะทำด้วยวิชชาธรรมกาย

เติมความบริสุทธิ์ให้กับตัวเอง