อ่าน ฟัง ดู และกลับมาหาความนิ่งได้ตลอดวัน

กัณฑ์ที่๖๗ l หิริโอตัปปะ๒ โดยพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร)

นิ่งอย่างเดียวจึงจะเห็นภาพภายใน เห็นดวงธรรม เห็นองค์พระ ต้องให้หยุดนิ่ง ไม่มีอะไรเหนี่ยวรั้งได้ ใจต้องไม่ติดอะไรภายนอกเลย นอกจากติดความสุขภายในอย่างเดียว ที่ทางโลกเขาบอกว่า “ห้ามติดสุข” หมายถึง สุขทางโลกไม่ให้ติดเพราะนั่นไม่ใช่สุขที่แท้จริง ทิ้งความสุขในทางโลก แต่ไปติดสุขที่ยิ่งใหญ่ในทางธรรม เราต้องติดเข้าไปเรื่อย ๆ ไปถึงบรมสุข คือ นิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง

เมื่อนั่งธรรมะแล้ว บางคนเห็นดวงใส เห็นองค์พระ เห็นกายภายใน บางคนเห็นอย่างนี้เหมือนกันแต่ไม่ค่อยชัด ไม่ค่อยใสไม่ค่อยสว่าง เข้ากลางก็ไม่ค่อยได้ ให้ใช้วิธีอย่างนี้นะ จำให้ดีนะลูกนะ “ปรับที่ใจอย่าไปปรับที่ภาพ” คือ “ฝึกปรับที่ใจให้มันหยุดให้มันนิ่ง ๆ” พอใจ ใจเราหยุดนิ่งถูกส่วนเข้า เดี๋ยวก็ชัด ก็ใส ก็จะสว่างไปเอง ปรับที่ใจ ไม่ใช่ปรับที่ภาพ ปรับที่ใจของเรานี่แหละให้หยุดให้นิ่ง แม้มืดก็ปรับที่ใจ ไม่ต้องไปนึกอะไรปรับที่ใจให้นิ่ง ๆ เดี๋ยวก็สว่างเอง

นักปราชญ์ทั้งหลาย ย่อมรับรองกล่าวบุคคลนั้นว่าเป็นคนไม่จน เมื่อมีคุณธรรม ๔ ประการอยู่ในตัวเช่นนี้แล้วเป็นคนไม่จน