ทานอันยอดเยี่ยม
จะหาทานในที่ไหน ๆ เปรียบเทียบได้ยาก ถ้าว่าเรามาประสบพบพระพุทธศาสนา ได้บริจาคทานในพระสูตร พระวินัย พระปรมัตถ์ และในทักขิณาวิภังคสูตรดังกล่าวนี้
ย่อมได้รับผลสมบัติอันยิ่งใหญ่ไพศาล สุดจะนับจะประมาณได้ทีเดียว
ครั้งพุทธกาล... "นายอินทร์ชาวนา" ได้ถวายทานแด่พระอนุรุทธเถร ด้วยอาหารเพียงอิ่มเดียว ได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ มีหมู่นางเทพอัปสรแวดล้อม เสวยวิบากสมบัติยิ่งใหญ่ไพศาล ส่วนนางอังกุระเทพบุตร
เมื่อเป็นมนุษย์ชื่อว่า อังกุระ เป็นมหาเศรษฐี ได้บริจาคทานในมนุษย์โลกยาวนานหลายชั่วตระกูล ถึง ๒๐,๐๐๐ ปี หมดทรัพย์ไปมหาศาล ก่อเตาใหญ่ ๆ ยาว ๑๒ โยชน์ ระยะทางเดิน ๕ วัน เรือบรรทุกข้าวเทข้าวในกระทะจากด้านหลังเตา ทางน้ำข้าวที่เทไหล...กลายเป็นเส้นทางเรือเดินได้ บริจาคทานในมนุษย์โลกถึง ๒๐,๐๐๐ ปี
แต่ครั้นตายจากมนุษย์โลกแล้ว แม้ไปเกิดในดาวดึงส์เทวโลก "สมบัติของอังกุระเทพบุตร" ก็สู้ของ "อินทกเทพบุตร" ไม่ได้ เพราะเหตุใด?
เพราะอินทกเทพบุตร เมื่อเป็นชาวนา ถวายทานแด่ "พระภิกษุในพระพุทธศาสนา"
แต่...อังกุระเทพบุตร ถวายทานนอกพระพุทธศาสนา คนผู้มีศีลในทานของตนไม่มีเลยแม้แต่คนเดียว วิบากสมบัติ จึงสู้ของอินทกเทพบุตรไม่ได้
โดย #พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) #พระผู้ปราบมาร #หลวงพ่อวัดปากน้ำ #หลวงปู่วัดปากน้ำ #LuangPuWatPaknam #Phramongkolthepmuni (Sodh Candasaro) #MaraVanquisher