การปฏิบัติธรรมอาศัยร่างกายที่แข็งแรง
ให้ลูกเตรียมสุขภาพร่างกายให้แข็งแรงและก็เตรียมใจให้ปลดกังวล ปลอดโรคปลอดกังวล และก็มุ่งมั่นที่จะศึกษาวิชชาธรรมกายให้เต็มที่ ที่เราเตรียมร่างกายให้แข็งแรงเพราะว่า “การปฏิบัติธรรมนี้อาศัยร่างกายที่แข็งแรง” ถ้าไม่แข็งแรงนี้สู้ไม่ไหวทั้ง ๆ ที่นั่งอยู่เฉย ๆ อย่างนี้ไม่ได้ออกแรงแบกหามอะไร
เราต้องแข็งแรงเพราะว่า “โรคที่จะเกิดขึ้นกับนักปฏิบัติธรรมมักจะเป็นโรคเส้นกับโรคท้องอืด” เป็นหลัก นอกนั้นก็โรคอื่น ๆ ตามมาสารพัด ร่างกายแข็งแรงถึงจะสู้กับสิ่งเหล่านี้ได้
การมุ่งเข้าไปหาที่สุดแห่งธรรมต้องไปแบบวิ่ง ๔ คูณ ๑๐๐ อย่างนั้น วิ่งผลัดส่งกันต่อ ๆ กันไปเรื่อยเลย หมุนเวียน ตลอด ๒๔ ชั่วโมง จนกว่าจะถึงที่หมายและร่างกายต้องแข็งแรง ห้ามเจ็บ ห้ามป่วย ห้ามไข้ ถ้าห้ามไม่ได้ก็ทำให้ร่างกายแข็งแรง อยู่ดี ดูแลสรีรยนต์สมบัติพระศาสนาตรงนี้ให้ดี แล้วก็ทำใจให้ปลอดกังวล
การจะศึกษาวิชาธรรมกายให้ดีมันต้องไม่มีกังวลอะไรเลย ปลิโพธ ความกังวลใจทุกชนิดเลยที่เป็นเครื่องเหนี่ยวรั้งใจไม่ให้หยุด ไม่ให้นิ่ง ไม่ให้ดิ่งเข้ากลางได้ ตั้งแต่ความกังวลใจเรื่องภายนอกจนกระทั่งถึงเรื่องภายในของเราต้องไม่มี จะต้องไม่มีความหวังในทางโลกด้วย คือไม่หวังอะไรเลยในทางโลก มุ่งไปที่สุดแห่งธรรมอย่างเดียว ไม่มีอะไรเหนี่ยวรั้ง ถึงจะศึกษาวิชาธรรมกายได้
ต้องไม่มีความหวัง หวังร่ำ หวังรวย หวังลาภยศ สรรเสริญ หวังให้คนชื่นชม ยกย่อง พะเน้าพะนออะไรต่าง ๆ สิ่งเหล่านี้ต้องไม่หวัง อย่างนี้ต้องไม่หวัง ไม่กังวลทั้งสิ้น ที่อยู่อาศัยให้มีแค่เรานอนกันแดด กันฝน กันลม อะไรต่าง ๆ กันสัตว์แมลง แค่นั้นเอง อาหารก็มีไปแค่มื้อ ๆ เองพอกันตายให้มีกำลังสำหรับประพฤติปฏิบัติธรรม หยูกยา รักษาโรคก็เอา ประคับประคองสรีรยนต์นี้ไปมีใจตลอดทั้งวันทั้งคืน จิตใจผ่องใสบริสุทธิ์หยุดนิ่งอยู่ภายในตลอด ๒๔ น. เลย
#หลวงพ่อธัมมชโย #ทบทวนโอวาท #วัดพระธรรมกาย #ธรรมกาย