ทำอย่างไรใจจึงจะหยุดนิ่ง
กิจวัตรการทำภาวนาจะขาดไม่ได้เลยแม้แต่เพียงวันเดียว!! พอข้ามวันไป ขาดไปแค่วันเดียว แต่เรากลับต้องมาเริ่มทำกันใหม่ เพราะมันไม่ต่อเนื่อง ซึ่งน่าแปลกทีเดียว เขียนหนังสือต้องเขียนทุกวัน ขาดวันเดียวก็เขียนไม่คล่องแล้ว มันไม่อินเข้าไป
การทำภาวนาก็เช่นเดียวกัน ไม่ว่าเราจะอยู่ในระดับบริหารระดับสูงแค่ไหนก็ตาม แม้มีภารกิจมากเพียงใดก็ตาม แต่ถ้าหากเราสมัครใจ ตั้งใจ มีฉันทะอยากที่จะเข้าถึงธรรมจริง ๆ เราจะอินกับมัน เมื่อมีเวลาว่าง เราก็มาพิจารณาว่า “ทำอย่างไรใจจึงจะหยุดนิ่ง” และเข้าไปสู่ภายในได้
ซึ่งก็ต้องสั่งสมกันไปทุกวัน ๆ จนกระทั่งถึงในระดับที่เป็นสิ่งนั้นจริง ๆ แล้วคราวนี้ก็จะง่าย องค์พระจะเกิดขึ้นมาเอง ดวงธรรม แสงสว่าง กายในกาย เรื่องง่าย ๆ ก็เกิดขึ้น
ทำให้สม่ำเสมอ สั่งสมไปทีละทีละน้อย หมั่นสังเกตไปเรื่อย ๆ ต้องมีฉันทะ มีความปรารถนาอยากจะเข้าถึงพระธรรมกายอย่างแท้จริง อยากจะเรียนรู้วิชชาธรรมกาย แล้วก็พยายามหมั่นสังเกตไปเรื่อย ๆ ทำทุกวัน ทุกอิริยาบถ นั่ง นอน ยืน เดิน ทำไปเรื่อย ๆ จากความหยาบก็จะค่อย ๆ ละเอียดละเอียดลงไปละเอียดลงไป จนกระทั่งถึงจุดที่นั่งแล้วมีความสุข
แม้ตอนแรก ความสุขยังไม่เกิดขึ้น เป็นแต่เพียงว่าอยู่ในระดับที่เฉย ๆ ไม่สุขไม่ทุกข์ แค่อทุกขมสุขะ สุขก็ไม่สุข ทุกข์ก็ไม่ทุกข์ ก็รักษาระดับอย่างนี้ไปเรื่อย ๆ แม้กระทั่งถึงจุดที่อินกับมันจริง ๆ เลย คือใจมันปล่อยวางหมดทุกอย่าง แล้วจะหยุดนิ่งไปเอง ความสงบความสุขก็จะเกิดขึ้น
#หลวงพ่อธัมมชโย #ทบทวนโอวาท #วัดพระธรรมกาย #ธรรมกาย