นำหมู่คณะไปถึงฝั่งพระธรรมกาย
พอนั่งธรรมะแล้วมีความสุขจากสมาธิ จะไม่ต้องให้ใครมาเตือนเลย อยากจะนั่งเอง เพราะเรารู้ว่ามันม่วนมันอยู่ตรงกลาง อยู่ตรงหยุดกับนิ่ง เมื่อใจไปสัมผัสแหล่งของความสุขภายใน แหล่งกำเนิดแห่งความสุข ก็ให้ทำอย่างนี้บ่อย ๆ พอไปได้สักครั้งหนึ่ง เดี๋ยวก็จะไปได้อีกครั้ง เมื่ออีกครั้งแล้วก็จะได้อีกครั้ง แล้วคราวนี้ก็จะได้เรื่อย ๆ แล้วคราวนี้ก็จะได้เรื่อยและนานขึ้น นานขึ้นไปเรื่อย ๆ
จนกระทั่งถึงในระดับที่เราเป็นสารถีสามารถควบคุมได้ ขับได้ เคลื่อนไปสู่ภายในได้เรื่อย ๆ ความชัด ความใส ความสว่างก็จะมาเอง ถึงตอนนี้เราจะเริ่มซาบซึ้งในวิชชาธรรมกาย รู้สึกเห็นคุณค่าของการเข้ามาเป็นสมาชิกในองค์กร แล้วจะเริ่มเคารพตัวเองที่มีวินิจฉัยถูก ตัดสินใจถูก
เมื่อได้เข้ามาในเส้นทางนี้ นอนก็จะยิ้มอย่างปลื้มปีติ เพราะตอนนี้เริ่มมีประสบการณ์ภายใน เมื่อใจเราหยุดนิ่งเฉยสั่งสมไปเรื่อย ๆ มากเข้า ๆ ความสุขก็จะแผ่ขยายมากเข้าไปเรื่อย ๆ วิชชาต่าง ๆ ก็จะได้รู้ได้เห็นเอง เป็นเองเข้าไปเรื่อย ๆ อย่างสบาย ๆ ถ้าพระเถระรวมทั้งระดับบริหารเข้าถึงจุดนี้ได้..อะไรจะเกิดขึ้น!!
เพราะฉะนั้น..อย่าลืมคำที่หลวงพ่อพูดเอาไว้ หลวงพ่อมีความปรารถนาอย่างนี้อยากให้ทุกคนเข้าถึง ถ้าใครเป็นสมาชิกขององค์กรเข้ายังไม่ถึงจุดนี้ หลวงพ่อก็มีความรู้สึกลึก ๆ ตำหนิตัวเองอยู่ตลอดเวลาว่า “เรานำหมู่คณะไปถึงฝั่งพระธรรมกายยังไม่ได้” จะมีความรู้สึกลึก ๆ อย่างนี้อยู่ในใจตลอดเวลา
เพราะฉะนั้น..ทางหนึ่งทางใดที่จะต้องเคี่ยวเข็ญประคับประคองให้มาถึงตรงนี้ หลวงพ่อก็จะต้องทำอย่างนั้นไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะถึงเป้าหมาย ถ้าไม่อย่างนั้นแล้วเราจะเหนื่อยกันฟรี เหนื่อยฟรีกันทั้งหมดเลย ถ้าหากเรายังเข้าไม่ถึงจุดนี้ พวกเราจะเหนื่อยฟรี หลวงพ่อก็ไม่อยากให้ทุกคนเหนื่อยฟรี ควรจะได้รางวัลสำหรับชีวิตของเรา คือ การเข้าถึงประสบการณ์ภายใน ตั้งแต่ขั้นหยาบจนถึงขั้นละเอียด อยากให้ลูกทั้งหมดทุก ๆ คนเข้าถึงจุดนี้นะ
#หลวงพ่อธัมมชโย #ทบทวนโอวาท #วัดพระธรรมกาย #ธรรมกาย