ถูกส่วน

ถูกส่วน

นั่งให้มีความสุข ให้มุ่งที่วิธีการมากกว่าประสบการณ์ เพราะฉะนั้น..ถ้าตึง แสดงว่าเราไปมุ่งที่ประสบการณ์ ไม่ได้มุ่งที่วิธีการ อย่าดันทุรังทำไป สมมุติว่าประตูมันมีทางเข้าทางเดียว ข้าง ๆ ประตูมันเป็นผนัง อย่าเอาหัวของเราไปชนผนังนะ จงเปิดประตูแล้วเดินเข้ามาอย่างสง่าผ่าเผยดีกว่า มุ่งที่วิธีการ ถ้าเรามุ่งที่ประสบการณ์ ผ่านไปร้อยปีตึงทั้งร้อยปี ถ้ามุ่งที่วิธีการ มันอาจจะมีความรู้สึกลึก ๆ ว่า “ช้าไม่ได้ดั่งใจ”

แต่ตอนสุดท้ายจะดีใช้ได้ตลอดชาติเลย ถ้าเรามุ่งที่วิธีการนะดูเหมือนช้าในตอนนี้ แต่ถ้าหากทำตามคำแนะนำ คือ มุ่งที่วิธีการ ที่ดูเหมือนช้า พอเราทำเป็นแล้วนะ ก็จะใช้ได้ตลอดชาติ แต่ถ้ามุ่งที่ประสบการณ์จะใช้ไม่ได้แล้วตลอดชาติ เพราะนั่งทีไร ปวดหัวทุกที นั่งแบบปวดหัว พอไม่ได้ก็ฮึดฮัดโมโหโทโสเลย เราจะเอาโทสะข่มโลภะก็หาควรไม่ จะเอาไฟที่เกิดจากแก๊สมาดับไฟที่เกิดจากถ่านนี่หาควรไม่ ต้องใช้น้ำดับนะ มุ่งวิธีการนะจ๊ะ

เอาใหม่กันนะ เอาวิธีการให้สบาย ๆ อยากได้เร็วจงทำอย่างช้า ๆ ถ้าอยากได้ช้าจงทำเร็ว ๆ ฝึกไปเรื่อย ๆ เพราะฉะนั้น..ต้องช้า ๆ ค่อย ๆ จนกระทั่งใจได้หยุดสนิท พอใจหยุดสนิทเดี๋ยวจะถูกส่วนเอง คำว่า “ถูกส่วน” ต้องเป็นเอง เราก็พยายาม ๆ จะปรุงให้มันถูกส่วน แต่ตอนที่จะถูกส่วนจะเป็นไปเอง เราได้แค่ปรับ โดยเอาความพึงพอใจของเราเป็นหลัก ไม่เกี่ยวกับคนอื่นนะจ๊ะ

การทำสมาธิไม่เกี่ยวกับคนอื่นเลย เราต้องทำถูกใจเรา เพราะเป็นของเรา ปรับให้ดีจนกระทั่งรู้สึกพึงพอใจ แล้วจงอยู่ตรงจุดที่พึงพอใจนั่นต่อไปเรื่อย ๆ สบาย ๆ แม้ตอนนั้นยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็ตาม ต่อไปก็จะลากเรา จูงเราไปถึงจุดแห่งความพอดี ถูกส่วนเอง

#หลวงพ่อธัมมชโย #ทบทวนโอวาท #วัดพระธรรมกาย #ธรรมกาย