คุ้นกับศูนย์กลางกาย
ในชีวิตประจำวัน เมื่อเราลืมตาทำภารกิจอะไรก็ตาม ให้ทำความรู้สึกว่า “ใจอยู่ตรงกลางท้อง เหนือสะดือขึ้นมา ๒ นิ้วมือ” ให้ใจคุ้น ๆ กับภาพดวงแก้วใส ๆ องค์พระใส ๆ หรือภาพมหาปูชนียาจารย์อย่างใดอย่างหนึ่ง
เราก็นึกธรรมดา ๆ นึกไปเรื่อย ๆ โดยไม่คาดหวังว่าจะชัด หรือไม่ชัด เพราะวัตถุประสงค์ของเราต้องการให้ใจคุ้นเคยกับศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ซึ่งก็จะช่วยได้มากทีเดียว เวลาเรามานั่งหลับตาก็จะได้ง่าย ทีนี้พอเราลืมตาทำภารกิจอะไรก็แล้วแต่ อาบน้ำ ล้างหน้า แปรงฟัน รับประทานอาหาร ปัดกวาดเช็ดถู ทำความสะอาดเสนาสนะ หรือทำภารกิจงานหยาบที่ได้รับมอบหมาย จะทำอะไรก็แล้วแต่ ก็ฝึกไป ลืมตาก็ฝึกนึกไปเรื่อย ๆ ให้ใจคุ้นกับศูนย์กลางกาย
ถ้าทำอย่างนี้ได้ทั้งวัน จะมีอานิสงส์ส่งผลให้ตอนที่เรามานั่งสมาธิ แค่เราหลับตาเบา ๆ ใจเราก็จะมาอยู่ภายในแล้ว เพราะเราตรึกบ่อย ๆ นึกบ่อย ๆ ชัดไม่ชัดก็ไม่เป็นไรมันก็จะคุ้น พอหลับตาทำสมาธิภาวนาใจก็จะนิ่ง นุ่ม ๆ ละมุนละไม ได้อย่างง่าย ๆ เลย
#หลวงพ่อธัมมชโย #ทบทวนโอวาท #วัดพระธรรมกาย #ธรรมกาย