พยายามรวมใจให้เป็นสมาธิ
ต้องยอมรับว่าในแต่ละวัน มีความคิดมากมายที่ผ่านเข้ามาในใจ พอถึงเวลาเราเริ่มนั่งสมาธิใหม่ ๆ มันก็คงจะมีความคิดเหล่านี้ผ่านเข้ามาในใจ มากบ้าง น้อยบ้าง ก็ให้ถือว่าเป็นเรื่องปกติ ถ้าเราไม่สนใจมัน ความคิดเหล่านั้นก็จะผ่านไป แล้วอย่าไปถือว่าความคิดที่ผ่านไปนั้นไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตามเป็นอุปสรรคของการทำสมาธิ
เพราะถ้าหากเราคิดอย่างนี้แล้ว เดี๋ยวเราจะต่อต้าน คือพยายามจะฝืนจะบังคับไม่ให้ใจของเราไปคิดในเรื่องราวต่าง ๆ มากจนเกินไป จนทำให้เกิดอาการตึงเครียดทั้งกาย และใจ ถ้าหากเราไปต่อต้านไปฝืนสิ่งนั้น หรือพยายามรวมใจให้เป็นสมาธิ ถ้าทำอย่างนี้จะได้ผลไม่เต็มที่
เพราะฉะนั้น เรายอมรับธรรมชาติของใจตรงนี้ให้ได้ก่อน แล้วเราก็เฉย ๆ ไม่ว่าสิ่งที่ผ่านเข้ามาในใจนั้น จะเป็นเรื่องดี เรื่องไม่ดี หรือเรื่องกลาง ๆ เราเฉย ๆ เดี๋ยวก็จะค่อย ๆ หมดไปเอง มันจะอยู่กับเราได้ไม่นานหรอก
ถ้าเรารู้สึกว่าเรื่องราวต่าง ๆ ภายนอกผ่านเข้ามาในใจมากเหลือเกิน ก็ให้เผยอเปลือกตาขึ้นสักนิด เพราะมันจะฟุ้งตอนเราปิดเปลือกตา พอเผยอสักนิดหนึ่งความฟุ้งก็จะเบาบางลงไป แล้วเราก็ค่อย ๆ เริ่มต้นใหม่อย่างง่าย ๆ ทำอย่างนี้ทุกวันเลยให้สม่ำเสมอ จากฟุ้งมากก็จะมาฟุ้งน้อย จากฟุ้งน้อยก็จะไม่ค่อยฟุ้ง แล้วมันก็จะหยุดนิ่งเองอย่างสบาย ๆ ง่าย ๆ ถ้าเราทำถูกหลักวิชชา
#หลวงพ่อธัมมชโย #ทบทวนโอวาท #วัดพระธรรมกาย #ธรรมกาย