ความสุขอันไม่มีประมาณ
ฝึกหยุดใจไปที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ในกลางท้องของเรา จะตรึกนึกถึงดวงใส หรือตรึกนึกถึงพระแก้วใส ๆ อย่างใดอย่างหนึ่งก็ได้ เพื่อให้ใจเราจะได้กลับมาสู่ที่ตั้งดั้งเดิม ให้หยุดนิ่ง ๆ เบา ๆ สบาย ๆ ฝึกให้ติดเป็นนิสัยเลย ให้มีความคุ้นกับศูนย์กลางกาย เพราะเป็นที่สิงสถิตของพระธรรมกายอยู่ภายในตัวของเรา ซึ่งเป็นที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริงของพวกเรา สิ่งอื่นไม่ใช่
เรามาเกิดในแต่ละภพชาติก็เพื่อวัตถุประสงค์นี้ ต้องเข้าถึงพระธรรมกายภายในให้ได้ พระธรรมกายจะได้เป็นเกราะกำบังภัยให้เราได้ เพราะชีวิตในสังสารวัฏ ไม่ว่าจะเกิดเป็นอะไรล้วนมีทุกข์มีภัยทั้งสิ้น เพราะฉะนั้น เราก็ต้องมีที่พึ่งของเรา ต้องหาที่พึ่ง ต้องรู้จักที่พึ่งที่แท้จริงว่า...มีเพียงเท่านี้ นอกนั้นไม่ใช่
พระธรรมกายภายในเป็นแหล่งแห่งบุญ แหล่งแห่งความบริสุทธิ์แหล่งแห่งความรู้แจ้งที่แท้จริง และแหล่งแห่งอานุภาพอันไม่มีประมาณ เพราะฉะนั้นเราอย่าไปแสวงหาสิ่งอื่นเป็นที่พึ่งเลย ให้มีพระธรรมกายภายในเป็นที่พึ่ง ภัยต่าง ๆ เกิดขึ้นกับเราได้ตลอดเวลา ช่วงไหนบุญเราหย่อน ภัยมันก็เยอะ ถ้าบุญเราเยอะภัยมันก็หย่อน นี่เป็นหลักวิชชาของชีวิต การมีพระธรรมกายเป็นที่พึ่งจะทำให้เรารู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย หนักก็เป็นเบา เบาก็หาย ถ้าตายก็ไปดี เข้าถึงก็มีความสุขทันที เป็นความสุขที่ยิ่งใหญ่อันไม่มีประมาณ
#หลวงพ่อธัมมชโย #ทบทวนโอวาท #วัดพระธรรมกาย #ธรรมกาย