รากแก้วของชีวิต

สมมติเรามีเวลาในโลกนี้จำกัด แล้วเรากำหนดรู้ไม่ได้ว่า จะตายวันไหน ถ้าหากเรามีโอกาสเลือกที่จะเรียนรู้ เราควรจะเรียนรู้วิชาอะไร มีทางเลือกอยู่ ๒ ทาง คือ หนึ่ง ความรู้ที่เรียนจนกระทั่งทำให้เราไปถึงเป้าหมายของชีวิต กับ สอง ความรู้ที่เรียนแล้ววนอยู่ในโลก

วิชชาที่เราจะเรียน เป็นรากแก้วของชีวิต ถ้าเราเข้าถึงพระธรรมกายและได้ศึกษาวิชชาธรรมกาย เมื่อเรียนรู้มาถึงจุดหนึ่ง เราจะเข้าใจทุกอย่างหมดเลย ส่วนวิชาทางโลกที่เรียนจะจบด็อกเตอร์ทางไหนก็แล้วแต่ เหมือนเป็นกิ่งหนึ่งแขนงหนึ่งของต้นไม้เท่านั้นเอง เรียนจบแล้วสุดท้ายไม่ได้อะไรเลย แล้วต้องทุ่มชีวิตศึกษาแขนงนั้นแขนงเดียวไปชาติหนึ่งเลยนะ

อาจารย์ท่านหนึ่ง ท่านเรียนจบด็อกเตอร์ทางไก่ แล้วท่านก็เอาความรู้เรื่องไก่มาสอนนิสิตนักศึกษาให้รู้เกี่ยวกับเรื่องไก่จนกระทั่ง ขออภัยนะ หลวงพ่อไม่ได้ล้อเลียนท่าน ใบหน้าท่านเหมือนไก่เลย เพราะท่านต้องเรียนอิริยาบถของไก่เอามาสอนนักศึกษา เวลาท่านพูด ท่านทำท่าขัน ทำเหมือนไก่เลย นี่ก็จบไปชาติหนึ่ง

ด็อกเตอร์เรื่องข้าว ก็รู้เรื่องข้าวเรื่องเดียว ไปพูดเรื่องถั่วไม่ค่อยรู้เรื่อง คุยเรื่องข้าวจบไปชาติหนึ่ง เศรษฐศาสตร์ก็ว่าเรื่องเศรษฐศาสตร์ ว่าเรื่อง Demand - Supply ไปชาติหนึ่ง เรียนจบแล้วยังไม่รู้เลย ชีวิตเกิดมาทำไม อะไรคือเป้าหมายชีวิต

หลวงพ่อเคยพบข้อเขียนในสารคดีเล่มหนึ่ง เป็นถ้อยคำของไอน์สไตน์ นักวิทยาศาสตร์เอกของโลก ที่ได้กล่าวไว้ตอนใกล้จะละโลกว่า “ถ้าหากให้เขาสามารถย้อนชีวิตกลับไปเริ่มต้นใหม่ได้ สิ่งที่เขาอยากจะศึกษา คือ ความรู้เกี่ยวกับเรื่องใจ” ไม่ใช่ความรู้เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ ซึ่งชาติหนึ่งที่เขาทุ่มไป ได้ความรู้เกี่ยวกับเรื่องการทำระเบิดปรมาณูขึ้นมาก็ได้แค่นั้น แล้วไม่ได้อะไรเลย

อัลเฟรด โนเบล เจ้าของรางวัลโนเบลไพรส์ ใช้เวลาชาติหนึ่งคิดค้นการทำระเบิด พอตอนสุดท้าย ใกล้จะละโลก คิดได้ ถึงได้รู้ว่า เป้าหมายของชีวิตไม่ใช่อย่างนี้ แต่ว่ามันหมดเวลาของชีวิตแล้ว ดังนั้นจึงอุทิศเงินที่หามาได้หนึ่งชีวิตเพื่อสร้างสรรค์โลกนี้

ในชีวิตหนึ่ง เรามีโอกาสเลือกที่จะเรียนรู้ได้เพียงอย่างเดียว เพราะฉะนั้น ต้องคิดให้ดี ถ้าจะเรียนรู้ ควรจะเรียนรู้ศาสตร์ที่เราจะรู้ทุก ๆ ศาสตร์ โดยเริ่มต้นจากศาสตร์นี้ แต่มันต้องเริ่มต้นจากการที่เราได้ธรรมกาย ถึงจุดของธรรมกาย จึงจะเอาธรรมกายไปศึกษาความรู้ชนิดนี้ได้ เราจะรู้ทั่วถึงทั้งหมดเลย

ถ้าหากเราเรียนไปเรื่อย ๆ กระทั่งถึงจุด ๆ หนึ่ง จะอัศจรรย์ใจเกี่ยวกับเรื่องวิชชาธรรมกายว่า ทำไมเราเข้าใจ เรารู้เรื่องในหลาย ๆ เรื่องทั้งหมด ถึงตอนนี้เราจะตกใจเลยว่า โอ เวลาที่ผ่านมานับภพนับชาติไม่ถ้วนจนกระทั่งปัจจุบันนี้ เราไม่น่าปล่อยเวลาให้ผ่านไปโดยเปล่าประโยชน์เลย สิ่งที่เรายังไม่รู้รอคอยเราอยู่ข้างหน้าอีกเยอะแยะ นี่พอไปถึงจุดตรงนี้ จะคิดอย่างนี้ จะเป็นอย่างนี้ทุกคน

#หลวงพ่อธัมมชโย #ทบทวนโอวาท #วัดพระธรรมกาย #ธรรมกาย