เรารักธรรมะจริงแค่ไหน
วัตถุประสงค์ของหลวงพ่อ คือ ต้องการให้ลูกทุกคนได้เข้าถึงพระธรรมกาย ดังนั้นให้ร่วมมือกับหลวงพ่อ โดยพยายามหมั่นตรึกนึกคิดที่ศูนย์กลางกาย อย่างสบาย ๆ ตลอดเวลา อย่าทำเฉพาะในห้องนี้ ออกไปแล้ว ก็ให้พยายามขวนขวายทำให้ใจละเอียดขึ้น
ถ้าสมมติว่า นอกรอบเราประคองใจของเราไปเรื่อย ๆ ให้ใจคลอเคลียนัวเนียอยู่ที่ศูนย์กลางกาย จนกระทั่งมันคุ้นติดเป็นนิสัย เวลากลับเข้ามาปฏิบัติในรอบ ใจจะรวมได้เร็วไม่ต้องเสียเวลาปรับใจ เพราะเราปรับอยู่ตลอดเวลาอยู่แล้ว
ให้สังเกตดู เวลาช่วงไหน วันไหนที่เราประคองใจอยู่ตลอดเวลา เวลาเรามานั่งรวมกันในห้อง เราจะนั่งได้ดี ใจจะรวมได้เร็ว ซึ่งการประคองใจได้ตลอดเวลา เป็นเครื่องวัดว่า “ เรารักธรรมะจริงแค่ไหน อยากจะเข้าถึงพระธรรมกายจริงแค่ไหน”
ถ้าหากว่านอกรอบ เราปล่อยใจให้คิดฟุ้งซ่านไปในเรื่องอื่น ๆ ที่ไม่มีประโยชน์ ก็แสดงว่าเรายังรักไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์ เพราะฉะนั้นผลที่เกิดก็ไม่เต็มร้อยเปอร์เซ็นต์เหมือนกัน นี่คือเครื่องวัดของเราว่า เรารักธรรมะจริงแค่ไหน
คำว่า “ประคอง” ไม่ใช่บังคับนะ ประคองจะทำให้ใจเราอยู่อย่างสบาย ๆ ไม่ตึงเครียด แต่ถ้าบังคับมันจะทำให้เครียด ไม่มีผลดีต่อการปฏิบัติเลย ต้องสบาย ๆ อารมณ์สบาย ๆ จึงจะเข้าถึงจุดตรงนี้ได้ เพราะฉะนั้น ให้ร่วมมือกับหลวงพ่อ พยายามประคองไปตลอดเวลานะ(พ.ศ. ๒๕๓๙)
หลวงพ่อธัมมชโย