นิ่งกับสุข
นิ่งอย่างเดียวจึงจะเห็นภาพภายใน เห็นดวงธรรม เห็นองค์พระ ต้องให้หยุดนิ่ง ไม่มีอะไรเหนี่ยวรั้งได้ ใจต้องไม่ติดอะไรภายนอกเลย นอกจากติดความสุขภายในอย่างเดียว ที่ทางโลกเขาบอกว่า “ห้ามติดสุข” หมายถึง สุขทางโลกไม่ให้ติดเพราะนั่นไม่ใช่สุขที่แท้จริง ทิ้งความสุขในทางโลก แต่ไปติดสุขที่ยิ่งใหญ่ในทางธรรม เราต้องติดเข้าไปเรื่อย ๆ ไปถึงบรมสุข คือ นิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง
ถ้านั่งแล้วยังไม่สุขแปลว่า “ไม่นิ่ง” ถ้าหากนิ่งเป็นช่วง ก็สุขเป็นช่วง สุขม้วนเดียวจบ ก็เท่ากับนิ่งม้วนเดียวจบ “สุขและนิ่ง” ต้องไปด้วยกัน แยกจากกันไม่ได้ เมื่อนิ่งแล้วสุข การเห็นภายในจึงจะเกิดขึ้น
ต้องเห็นอย่างเดียวไม่เห็นไม่ได้ ถ้านิ่งแล้วต้องสุข ไม่เห็นเป็นไม่มี ยิ่งนิ่งแน่นมากขึ้นไปเรื่อย ๆ จะยิ่งเห็นแจ้งแล้วก็รู้แจ้ง ถ้านิ่งแน่นเห็นแจ้งจะต้องรู้แจ้งไปพร้อมกัน ไม่เหมือนตามนุษย์ เห็นแต่ไม่รู้ว่าอะไร แต่ตาภายในเห็นแจ้งจะรู้แจ้งพร้อมกัน
ลูกต้องนิ่งในระดับที่ความสุขมาติดเรา นี้เป็นข้อวัดว่า “เราทำได้สมบูรณ์ ถ้านิ่งจะสุข ถ้าสุขก็จะนิ่ง ๒ อย่างนี้คู่กัน” พอมีความสุขก็จะมีความสว่าง เมื่อสว่างก็เห็น มีภาพให้ดู เห็นแล้วก็จะรู้ ความรู้จะมาติดเรา
สำคัญ คือ ต้องมี “ความสุข” หากรู้สึกฝืน ๆ ดั้น ๆ จะไม่มีความสุข หมั่นทำซ้ำ ๆ ให้มันชำนาญ แล้วจะค่อย ๆ ดีขึ้นไปเรื่อย ๆ
ขอให้ลูกทุกคนมีความสุขกับการนั่งธรรมะนะ
#หลวงพ่อธัมมชโย #ทบทวนโอวาท #วัดพระธรรมกาย #ธรรมกาย