หลวงพ่อเปิดใจ : ยอมตายในผ้าเหลือง โดย หลวงพ่อธัมมชโย (พ.ศ.2542)

หลวงพ่อเปิดใจ : ยอมตายในผ้าเหลือง โดย หลวงพ่อธัมมชโย (พ.ศ.2542)

ตั้งแต่เราได้ช่วยกันสร้างวัดพระธรรมกายขึ้นมา เป็นท้องไร่ท้องนา มีหนองน้ำ มีบัวขึ้น เป็นที่ลุ่ม มีดอกโสนเต็ม รังนกกระจาบไปอาศัยอยู่ที่นั่น

ถนนหนทางยังเป็นดินเหนียวอยู่ หน้าวัดไม่มีลูกรังลง เวลาจะขับรถขับรามานี่ ถ้าฝนไม่ตกก็แล้วไป ถ้าฝนตกรถก็จะ slide ลงคลองกันไปทุกที ในที่นี้ คงมีบางท่านเคยปลูกต้นไม้มากับมือ บางคนยังเป็นเด็กตัวเล็ก ๆ ด้วยซ้ำไป ได้ ปลูกต้นไม้เพื่อให้ร่มเงา หวังว่าสักวันหนึ่ง จะได้อาศัยร่มเงานี้เป็นที่ปฏิบัติธรรม แล้วก็แบ่งปันร่มเงานี้ให้กับผู้มีบุญที่มาภายหลังได้อาศัยโคนไม้ปฏิบัติธรรม ให้นกให้กาได้อาศัย รุกขเทวดาได้มีวิมานอาศัยอยู่กับต้นไม้

เมื่อมีการอบรมธรรมทายาท ก็ได้อาศัยร่มเงาของต้นไม้นั่นแหละ ปฏิบัติ ธรรม ชำระกาย วาจา ใจให้สะอาดบริสุทธิ์ ทำใจหยุดใจนิ่งให้เข้าถึงพระธรรม กายกัน มีความสุข มีปีติ มีความเบิกบาน มีกำลังใจที่จะทำความดี เป็นคนดีของชาติ คนดีที่โลกต้องการ แล้วก็ช่วยกันสร้างอาคารต่าง ๆ ขึ้นมา เป็นที่พักสงฆ์ มีโบสถ์ มีศาลา ที่ประพฤติธรรม ทำทุกอย่างเรื่อยมา จนกระทั่งมีมหาชนผู้มีบุญทั้งหลาย ได้อาศัยสิ่งที่เราช่วยกันสร้างมาด้วยความยากลำบาก ประพฤติ ปฏิบัติธรรม สร้างบารมี ฝึกฝนตนเองให้เป็นคนดีมากมายก่ายกอง จนกระทั่ง เต็มวัดล้นวัด จึงค่อย ๆ ขยายออกมานอกวัด ได้สร้างสภาธรรมกายสากลหลังคา จาก ขยายกว้างกว่าเดิม จุได้หมื่นกว่าคน ได้อาศัยประพฤติปฏิบัติธรรม ฟังธรรม บูชาข้าวพระกันอย่างต่อเนื่องเรื่อยมา วันธรรมดาก็มีมาปฏิบัติธรรม วันอาทิตย์ก็มาฟังธรรม อยู่ธุดงค์กัน อาทิตย์ต้นเดือนก็บูชาข้าวพระ (วันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ.2542)