“หมั่นเติมความบริสุทธิ์”
ให้ฝึกฝนใจของเราให้หยุดนิ่ง
จนสามารถปล่อยใจของเราเข้าไปสู่ภายในได้ ให้ฝึกจนติดเป็นนิสัย เพราะนี่คือชีวิตของนักบวช
ไม่ว่าจะเป็นพระ เป็นเณร
หรืออุบาสกอุบาสิกาก็ตาม ต้องหมั่นเติมความบริสุทธิ์เอาไว้ อย่าให้สิ่งที่เป็นข้าศึกต่อความบริสุทธิ์บังเกิดขึ้น
ก่อตัวขึ้นทีละเล็กทีละน้อยไปเรื่อย ๆ เพราะหากเราไม่ได้ทำสมาธิภาวนา ชีวิตนักบวชของเราก็ไร้ค่า
แม้เป็นพระ เป็นเณร หรือเป็นอุบาสกอุบาสิกา ก็เหมือนกับไม่ได้เป็น
ซึ่งการทำสมาธิภาวนานั้น
เป็นจุดรวมของความบริสุทธิ์อย่างสำคัญเลยทีเดียว เพราะจะทำให้ใจเราผ่องแผ้วเข้าไปถึงพระธรรมกายภายในตัว
ไปสู่เส้นทางอายตนนิพพาน
เพราะฉะนั้น..หลวงพ่อจึงอยากให้ลูกทุกองค์มีใจเป็นนักบวชที่สมบูรณ์
มีเป้าหมาย มีอุดมการณ์อยู่ในใจของเรา อย่าสักแต่ว่าบวชไปอย่างนั้น บวชแล้วต้องมีเป้าหมาย
โดยเฉพาะในใจลึก ๆ คือ ต้องตั้งใจที่จะเข้าให้ถึงพระธรรมกายและมาศึกษาวิชชาธรรมกายให้ได้
คิดอย่างนี้ให้ได้ทุกวัน แล้วก็หมั่นฝึกฝนอบรมใจของเราไป ให้หยุดให้นิ่ง ฝึกทุกวันอย่าได้เว้นเลยแม้แต่เพียงวันเดียว
เมื่อใจของเรามีดวงเดียว
สิ่งที่จะเข้ามาในใจของเราก็เข้ามาได้แค่ทีละอย่าง เราก็ต้องนึกดูว่าจะนำอะไร ที่มีคุณค่ามากที่สุดมาไว้ในใจเรา
ซึ่งสิ่งที่เหมาะที่สุดก็ คือ พระธรรมกายภายใน ให้มีอยู่ในใจของเราตลอดเวลา แล้วก็ตั้งใจให้มั่นว่าเราจะบวชอุทิศชีวิต
ทิ้งชีวิตไปเลย เป็นเพศบรรพชิตก็ตายในผ้าเหลืองอย่างนี้แหละไม่สิกขาลาเพศ ตั้งใจอย่างนี้ให้ได้ตลอด
บุญกุศลจะได้เกิดขึ้นทุกวันทุกคืนทั้งแก่ตัวเรา แก่โยมพ่อโยมแม่หมู่ญาติ และสาธุชนทั้งหลายที่เขาสนับสนุนเรามา
เมื่อลูกทุกคนได้สละทิ้งทุกสิ่งมาเป็นนักบวชแล้ว
ก็ต้องตั้งใจทำชีวิตนักบวชของเราให้สมบูรณ์ ไม่ว่าจะคิด พูด
หรือทำอะไรก็ตามต้องทำแบบนักบวช ต้องเข้าถึงที่พึ่งภายในให้ได้ เมื่อเข้าถึงที่พึ่งภายในได้แล้ว
เราจะนั่ง นอน ยืน เดินก็เป็นสุขตลอดเวลา แล้วเราจะเป็นที่พึ่งของชาวโลกได้ เพราะฉะนั้น
เมื่อเราได้ทิ้งทุกสิ่งมาแล้วก็ต้องตั้งใจปฏิบัติให้จริง ของจริงนั้นมีจริงแต่คนจริงเท่านั้นจะเข้าถึงของจริงได้นะลูก (พ.ศ.2541)
#หลวงพ่อธัมมชโย #ทบทวนโอวาท #วัดพระธรรมกาย #ธรรมกาย