หมั่นเติมความบริสุทธิ์

 

ให้ฝึกฝนใจของเราให้หยุดนิ่ง จนสามารถปล่อยใจของเราเข้าไปสู่ภายในได้ ให้ฝึกจนติดเป็นนิสัย เพราะนี่คือชีวิตของนักบวช ไม่ว่าจะเป็นพระ เป็นเณร หรืออุบาสกอุบาสิกาก็ตาม ต้องหมั่นเติมความบริสุทธิ์เอาไว้ อย่าให้สิ่งที่เป็นข้าศึกต่อความบริสุทธิ์บังเกิดขึ้น ก่อตัวขึ้นทีละเล็กทีละน้อยไปเรื่อย ๆ เพราะหากเราไม่ได้ทำสมาธิภาวนา ชีวิตนักบวชของเราก็ไร้ค่า แม้เป็นพระ เป็นเณร หรือเป็นอุบาสกอุบาสิกา ก็เหมือนกับไม่ได้เป็น

 

ซึ่งการทำสมาธิภาวนานั้น เป็นจุดรวมของความบริสุทธิ์อย่างสำคัญเลยทีเดียว เพราะจะทำให้ใจเราผ่องแผ้วเข้าไปถึงพระธรรมกายภายในตัว ไปสู่เส้นทางอายตนนิพพาน

 

เพราะฉะนั้น..หลวงพ่อจึงอยากให้ลูกทุกองค์มีใจเป็นนักบวชที่สมบูรณ์ มีเป้าหมาย มีอุดมการณ์อยู่ในใจของเรา อย่าสักแต่ว่าบวชไปอย่างนั้น บวชแล้วต้องมีเป้าหมาย โดยเฉพาะในใจลึก ๆ คือ ต้องตั้งใจที่จะเข้าให้ถึงพระธรรมกายและมาศึกษาวิชชาธรรมกายให้ได้ คิดอย่างนี้ให้ได้ทุกวัน แล้วก็หมั่นฝึกฝนอบรมใจของเราไป ให้หยุดให้นิ่ง ฝึกทุกวันอย่าได้เว้นเลยแม้แต่เพียงวันเดียว

 

เมื่อใจของเรามีดวงเดียว สิ่งที่จะเข้ามาในใจของเราก็เข้ามาได้แค่ทีละอย่าง เราก็ต้องนึกดูว่าจะนำอะไร ที่มีคุณค่ามากที่สุดมาไว้ในใจเรา ซึ่งสิ่งที่เหมาะที่สุดก็ คือ พระธรรมกายภายใน ให้มีอยู่ในใจของเราตลอดเวลา แล้วก็ตั้งใจให้มั่นว่าเราจะบวชอุทิศชีวิต ทิ้งชีวิตไปเลย เป็นเพศบรรพชิตก็ตายในผ้าเหลืองอย่างนี้แหละไม่สิกขาลาเพศ ตั้งใจอย่างนี้ให้ได้ตลอด บุญกุศลจะได้เกิดขึ้นทุกวันทุกคืนทั้งแก่ตัวเรา แก่โยมพ่อโยมแม่หมู่ญาติ และสาธุชนทั้งหลายที่เขาสนับสนุนเรามา

 

เมื่อลูกทุกคนได้สละทิ้งทุกสิ่งมาเป็นนักบวชแล้ว ก็ต้องตั้งใจทำชีวิตนักบวชของเราให้สมบูรณ์ ไม่ว่าจะคิด พูด หรือทำอะไรก็ตามต้องทำแบบนักบวช ต้องเข้าถึงที่พึ่งภายในให้ได้ เมื่อเข้าถึงที่พึ่งภายในได้แล้ว เราจะนั่ง นอน ยืน เดินก็เป็นสุขตลอดเวลา แล้วเราจะเป็นที่พึ่งของชาวโลกได้ เพราะฉะนั้น เมื่อเราได้ทิ้งทุกสิ่งมาแล้วก็ต้องตั้งใจปฏิบัติให้จริง ของจริงนั้นมีจริงแต่คนจริงเท่านั้นจะเข้าถึงของจริงได้นะลูก (พ.ศ.2541)

 

#หลวงพ่อธัมมชโย #ทบทวนโอวาท #วัดพระธรรมกาย #ธรรมกาย