“รถด่วนขบวนสุดท้าย”
เรามีงานสำคัญที่จะต้องทำ
ซึ่งเป็นงานที่สำคัญมาก ๆ เลย ไม่ทำไม่ได้ ถ้าไม่ทำก็แพ้เขา งานที่เราจะทำนั้น เป็นงานสำคัญที่สุดในโลก
สำคัญที่สุดในจักรวาล เป็นงานที่จะทำด้วยวิชชาธรรมกาย
งานที่เขาทำ
ๆ กัน ที่ผ่านมา หรือที่มนุษย์กำลังทำกันอยู่ในปัจจุบันนี้นั้น
ไม่ใช่งานที่แท้จริง เขาเรียกว่า ของเด็กเล่น เล่นเป็นนายกฯ บ้าง เล่นเป็นโน่น
เป็นนี่ เล่นเป็นเศรษฐีบ้าง ยาจกบ้าง เล่นขายก๋วยเตี๋ยว ขายฟ้าสฟู้ด (FAST
FOOD) ขายอาหารเหลา จะเป็นอะไรก็ตาม ก็เหมือนเล่นขายของ
เพราะมันไม่ใช่ของจริง แล้วเล่นขายของมันเพลินเสียด้วย สนุกเพลินไปวัน ๆ กระทั่งหมดเวลาของชีวิต
แต่งานของเราเป็นงานจริง ๆ งานที่จะต้องทำด้วยวิชชาธรรมกาย
เพราะฉะนั้น..เร่งให้เข้าถึงพระธรรมกายให้เร็ว
ๆ จะได้ศึกษาวิชชาธรรมกายกัน และถ้าหากได้ศึกษาวิชชาธรรมกายแล้วก็อย่าเอาธรรมะไปทิ้ง
แล้วไปติดวิชากะโหลกกะลา เพราะวิชาเด็กเล่นขายของ ติดกันเยอะ เห็นธรรมะแล้วก็ยังไปติดอีก
ติดวิชาเล่นขายของ ผัดผ่อนเวลา ยืดยาด ยืดเยื้อ ให้มันยืดยาวไปเรื่อย ๆ ความสนุกเพลิดเพลินแล้วก็หมดเวลาของชีวิต
เวลาที่เหลืออยู่ ต้องดูหลวงพ่อเป็นเกณฑ์ เวลาหลวงพ่อเหลือไม่มาก
เพราะการจะเรียนรู้วิชชาธรรมกาย ต้องเรียนไปด้วยกัน หมดหลวงพ่อแล้ว ก็หมดแล้วนะ
ไม่มีแล้ว มีแต่ชื่อ เป็นรถด่วนขบวนสุดท้าย ตกรถเที่ยวนี้ก็ตกเลย มีแค่ ๒ ขบวน
หมดขบวนนี้ก็หมด
ให้ดูอายุหลวงพ่อเป็นเกณฑ์นะ
ถ้ามัวแต่ยืดยาด ยืดเยื้อ เป็นทหารเกณฑ์ เดี๋ยวก็หมดเวลาของชีวิต จะเสียดาย
แล้วก็เสียใจด้วย เสียดายโอกาสที่ผ่านไป แล้วเสียใจที่ไม่ได้ทำ
จะไปเรียนวิชากะโหลกกะลากัน ซึ่งเป็นข้ออ้าง ให้มันเพลิน ๆ ไปในโลก เท่านั้นเอง
เพราะฉะนั้น..เร่งกวดขันตัวเองให้เข้าถึงพระธรรมกายเร็ว
ๆ ให้เร่งปฏิบัติ ทำความเพียร โดยยึดหลัก หยุด นิ่ง เฉย ๆ ไม่ไปกด ไม่ไปลุ้น เพราะการกดการลุ้นทำให้เสียเวลา
แล้วจิตหยาบ ไม่ได้อะไร จะเร่งให้เร็ว อย่างถูกวิธีต้อง หยุด นิ่ง แล้วก็เฉย ๆ หยุด
นิ่ง เฉย ๆ
ถ้าหากเราเห็นแสงสว่างภายใน
หรือเข้ากลางได้อย่างคล่องแคล่ว อย่างนี้ง่ายแล้ว
แสดงว่าใจนั้นได้ผ่านขั้นตอนของการกด การลุ้นมาแล้ว ได้เข้าถึงหยุด นิ่ง เฉย ๆ แล้ว
เหลือแต่ทำให้ต่อเนื่อง อย่าให้ขาดตอน หยุด นิ่ง เฉย เรื่อยไป เดี๋ยวก็จะเข้าถึงพระธรรมกายได้
โดยใช้เวลาในการเข้าถึง แค่วันเดียวก็เข้าถึงได้ เพราะหลวงพ่อเคยแนะนำจากคนที่มืด
ๆ เลย ทั้งมืด ทั้งฟุ้ง ทั้งเมื่อย มึนหัว ปวดหัว ใช้เวลาไม่นาน วันหนึ่งกับคืนหนึ่ง
ก็เข้าถึงพระธรรมกายได้ (พ.ศ. ๒๕๔๕)
#หลวงพ่อธัมมชโย #ทบทวนโอวาท #วัดพระธรรมกาย #ธรรมกาย