ข้อคิดในการปฏิบัติธรรม
เวลาและความแข็งแรง
เป็นทรัพยากรที่มีคุณค่าและสำคัญมาก เราต้องใช้ทรัพยากรเหล่านี้ อย่างคุ้มค่า
เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดกับตัวเราเอง เพราะในทุก ๆ อนุวินาทีที่ผ่านไป
สังขารของเราก็เสื่อมลงไปเรื่อย ๆ
ดังนั้น..การใช้ทรัพยากรที่มีอย่างจำกัดนี้
ให้คุ้มค่าและเกิดประโยชน์สูงสุด คือ
การเอาเวลาและความแข็งแรงมาฝึกฝนใจของเราให้หยุดนิ่ง
เพื่อให้มีที่พึ่งภายในตัวให้ได้
ซึ่งเราโชคดีมากที่ได้มาเจอหลวงพ่อธัมมชโย
ท่านเมตตา สอนหลักวิชชาในการฝึกใจให้หยุดนิ่ง เพื่อหาที่พึ่งภายในตัว
เพราะการมีที่พึ่งภายในตัวได้
จะทำให้บรรลุเป้าหมายที่แท้จริงของการเกิดมาเป็นมนุษย์
การฝึกใจให้หยุดนิ่ง
เพื่อจะเข้าถึงพระธรรมกายภายในตัวนั้น ต้องทำตามคำสอนของหลวงพ่อธัมมชโย คือ “ฝึกหนัก
อย่างถูกหลักวิชชา และทำอย่างต่อเนื่อง”
ซึ่งโดยเบื้องต้นเราต้องถามตัวเองก่อนว่า
เราจะเอาจริงไหม เอาจริงแค่ไหน เมื่อเราถามและตอบตัวเองได้แล้ว ว่าเราเอาจริง
รักตัวเองจริง ๆ ก็ต้องลงมือปฏิบัติอย่างมุ่งมั่น
ด้วยการพยายามเอาใจมาอยู่ที่ศูนย์กลางกายให้ได้ตลอดเวลา ทั้งนั่ง นอน ยืน เดิน
ต้องตรึกให้ได้อย่างตลอดเวลา อย่างสบาย ๆ ไม่ปล่อยใจไปกับเรื่องราวต่าง ๆ
เพราะของจริงย่อมคู่กับคนจริงเท่านั้น!
#ความประทับใจหลวงพ่อธัมมชโย
หลวงพ่อธัมมชโยท่านเป็นเนื้อนาบุญอันเลิศ
กาย วาจา ใจของท่านมีความสะอาดบริสุทธิ์มาก ความคิด คำพูด และการกระทำของท่าน
มีแต่เรื่องธรรมะปฏิบัติ เรื่องยอยกพระพุทธศาสนาวิชชาธรรม เป็นเรื่องบุญกุศลล้วน ๆ
หลวงพ่อท่านรักในการปฏิบัติธรรมมาก ๆ
ไม่ว่าท่านจะพบเจอกับสถานการณ์ใดก็ตาม
ไม่มีอะไรเป็นอุปสรรคสำหรับการปฏิบัติธรรมของท่านเลย
ท่านเป็นทั้งผู้นำและเป็นต้นบุญต้นแบบในการปฏิบัติธรรมอย่างแท้จริง
หลวงพ่อท่านมีความเคารพในครูบาอาจารย์มาก
ๆ บุญใดก็ตาม ที่เกี่ยวเนื่องกับพระเดชพระคุณหลวงปู่พระผู้ปราบมาร
รวมถึงคุณยายอาจารย์ทั้ง 2 ท่าน
ท่านจะทุ่มทำบุญนั้นอย่างเต็มที่ และดีกว่าดีที่สุดเสมอ
เพื่อเป็นการบูชาธรรมมหาปูชนียาจารย์
หลวงพ่อท่านมีสติปัญญาและความจำเป็นเลิศ
คำสอนของท่านจึงเข้าใจง่าย ไม่ซับซ้อนแต่ลึกซึ้งมาก เห็นเป็นภาพตามได้อย่างชัดเจน
ซึ่งคำสอนของท่านช่วยยกระดับจิตใจของทุกคนให้สูงส่งยิ่งขึ้น
หลวงพ่อท่านเป็นผู้มีความเมตตามาก
ท่านมอบทั้งภัตตราหาร, สถานที่, เครื่องนุ่งห่ม, ยารักษาโรค
และหลักวิชชาในการปฏิบัติธรรม เพื่อให้ทุกคนมุ่งเน้นเรื่องการปฏิบัติธรรม
ให้มีที่พึ่งภายในกันทั้งหมด
ทั้งหมดเป็นความประทับใจที่มีต่อหลวงพ่อที่กล่าวโดยย่อเท่านั้น
ซึ่งความประทับใจที่มี มากเกินกว่าจะเขียนหรือบรรยาย
ไม่ว่าจะใช้เวลานานแค่ไหนก็ไม่มีวันหมดครับ
พระสหวัจน์ กวิทตฺโต