“เมื่อใจอยู่ศูนย์กลางกาย ความสำรวมอินทรีย์จะเกิดขึ้นเอง”
นั่งธรรมะแล้วมีฟุ้งกันบ้างหรือเปล่า
ถ้าฟุ้งจนเราไม่สามารถควบคุมใจได้ ก็ให้ลืมตามาดูภาพพระเดชพระคุณหลวงปู่
แก้ไม่ยากหรอก ให้เราทำใจเบา
ๆ อย่าไปตั้งใจมากจนเกินไป อย่าให้อะไรมาเหนี่ยวรั้งใจเราไว้ ทิ้งให้หมดเลย
ให้ปล่อยวางให้หมดจากเรื่องของคน สัตว์ สิ่งของ หรือภารกิจงานหยาบ ทิ้งให้หมดในช่วงที่มานั่งธรรมะ
และก็หมั่นตรึกธรรมะตลอดทั้งวัน ให้ใจคุ้นเคย หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายให้สม่ำเสมอ
ให้เราเริ่มต้นจากจุดที่ง่ายที่สุด จุดที่สบายที่สุด
จุดที่ผ่อนคลายที่สุด ที่คุ้นเคยที่สุดของแต่ละคน ให้ทำอย่างง่าย ๆ และจำไว้ว่า หลวงพ่อรอความละเอียดของลูก ๆ ทุกคนได้ หลวงพ่อคอยได้
ให้ลูก ๆ ทุกคน ๆ ทำใจอย่างง่าย ๆ ถ้าฟุ้งก็ให้ลืมตาดูภาพพระเดชพระคุณหลวงปู่
พอหายฟุ้งก็หลับตาเบา ๆ แค่ขนตาชนกัน ให้นึกถึงภาพท่าน ถ้านึกได้บางส่วน
ก็นึกบางส่วน นึกได้ทั้งหมด ก็นึกทั้งหมด จะนึกเป็นโครง ๆ ไปก่อนก็ได้
จะมืดทั้งหมดหรือมืดบางส่วนก็ไม่เป็นไร พอใจเราเริ่มคุ้นเคยและเริ่มหยุดนิ่งแล้ว
ภาพท่านจะเริ่มสว่าง เริ่มจากสว่างทีละส่วนก่อน
พอใจหยุดนิ่งได้มากขึ้นก็สว่างทั้งหมด
ให้ทำใจของเราให้เป็นพระ แต่ไม่ต้องให้ถึงกับเครียด เพราะเมื่อใจอยู่ที่ศูนย์กลางกายแล้ว ความสำรวมอินทรีย์จะเกิดขึ้นเอง อย่างง่าย ๆ สบาย ๆ ตั้งใจฝึกกันนะ เพราะเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับตัวของเราเอง(พ.ศ. ๒๕๕๑)