หลวงพ่อเปิดใจ : พิสูจน์ได้เมื่อเข้าถึงธรรมกาย โดย หลวงพ่อธัมมชโย (พ.ศ.2542)

หลวงพ่อเปิดใจ : พิสูจน์ได้เมื่อเข้าถึงธรรมกาย  โดย หลวงพ่อธัมมชโย (พ.ศ.2542)

ถ้าหากเราได้เข้าถึงพระธรรมกาย เป็นอันหนึ่งอันเดียวกับธรรมกาย และ ถ้าได้ศึกษาวิชชาธรรมกาย ทำให้คล่องให้ชำนาญ จนกระทั่งภพทั้งหลายอยู่ในคลองแห่งธรรมจักษุ คืออยู่ในสายตาของธรรมกาย เมื่อนั้นแหละ เราก็จะนำบุญที่เราได้ทำ และเราได้มองเห็นว่าบุญอยู่ที่ตรงไหน ไปให้หมู่ญาติเหล่านั้น เหมือนครูบาอาจารย์ของเรา หรือผู้รู้ในกาลก่อนได้ทำมา

ยกตัวอย่างคุณยายอาจารย์ของเรา สมัยที่ท่านได้เข้าวัดมาใหม่ ๆ ตอนตามหาพ่อที่ละโลกไปแล้ว ท่านได้อุทิศตนยอมตนไปเป็นคนรับใช้เขา เพื่อจะได้เข้าใกล้ชิดอุปัฏฐากของวัดปากน้ำ ใกล้ชิดครูบาอาจารย์ และได้มีโอกาสศึกษาวิชชาธรรมกาย จนในที่สุดได้บรรลุธรรมกาย ได้บรรลุวิชชาธรรมกาย แล้วก็ไปพบพ่อที่ละโลกไปแล้ว ไปตกทุกข์ได้ยากอยู่ในทุคติ คืออยู่ในอบาย อยู่ในนรก

ท่านพูดด้วยความปีติเบิกบาน ไม่อายใครเลยว่า พ่อของท่านตายไปแล้ว ไปอยู่ในนรก ตอนเป็นมนุษย์อยู่ก็ดื่มเหล้า ตอนใกล้จะละโลก ภาพนั้นมาปรา-กฏ ใจก็ขุ่นมัวเศร้าหมอง พอเศร้าหมองเข้า ก็พอเหมาะพอดีกับภพของอบาย มันก็ดึงดูดเข้าหากัน เหมือนเครื่องส่งเครื่องรับวิทยุอย่างนั้นแหละ มันดูดเข้าหา กัน แล้วก็ไปตกนรก มีความทุกข์อยู่ในทุคติ ทุกข์ทรมานมากมายทีเดียว

ท่านบอกว่า ท่านเห็นพ่อของท่านไม่ได้นุ่งเสื้อผ้าเลย อยู่ในความทุกข์ ทรมาน แล้วก็ดื่มน้ำทองแดงที่เราเคยได้ยินได้ฟังกัน มันเป็นโลหะทองแดงที่ เขาหลอมเหลวให้ร้อนแล้วก็กรอกใส่ จริง ๆ ในสมัยโบราณ เขาเชื่อเรื่องนี้ ต่อมาก็พูดล้อเล่นกันเรื่อยมา จากล้อเล่นก็กลายเป็นเรื่องที่ไม่มีใครเชื่อถือ หาว่างมงายกันไป แต่จริง ๆ แล้วมันมีจริง ๆ

ผู้ที่เขารู้เขาเห็น ไปเข้าถึงมีอยู่ คุณยายท่านก็ไปช่วยให้พ่อพ้นทุกข์จากนรก ด้วยธรรมกายของท่าน โดยนำบุญที่ได้เข้าถึงธรรมกาย ไปให้พ่ออนุโมทนา ช่วยจนกระทั่งพ้นทุกข์นั้นขึ้นมา อยู่ในภพของสุคติภูมิ เห็นวิมานของพ่อ ซึ่งในสมัยเป็นมนุษย์ พ่อก็มีโอกาสได้สร้างบุญด้วย วัดก็เข้าเหล้าก็กิน แต่บาปให้ผลก่อน และบุญก็ทำไม่มาก ทำแบบทั่ว ๆ ไปอย่างนั้น ทำแบบเสียไม่ได้ เพราะฉะนั้น วิมานก็ไม่ใหญ่โตโอฬาร ไม่วิจิตรพิสดาร และในที่สุดท่านก็ค่อย ๆ สั่งสมบุญเอาบุญนี้ไปให้พ่อท่านทุกวันทุกคืน จนกระทั่งมีความสุขยิ่ง ๆ ขึ้นไป สิ่งนี้เป็นสิ่งที่มีจริงและพิสูจน์ได้ด้วยขบวนการทางพุทธศาสตร์ ถ้ารู้วิธีการแล้วล่ะก็ สามารถทำได้ทุกคน ยกเว้นคนเป็นใบ้เป็นบ้า ประสาทปัญญาอ่อน ระบบ การรับรู้มันสูญเสีย นั่นแหละทำไม่ได้

นอกนั้นสามารถทำได้ เพราะธรรมกายอยู่ในตัวของมนุษย์ทุก ๆ คน ตัวเราก็มี ของคนอื่นก็มี ทุกชาติทุกภาษาขึ้นชื่อว่าเป็นมนุษย์มีหมด ในประเทศไทย ก็มี ต่างประเทศก็มี ทั่วโลกมีหมดทุกคนแหละ มีทั้งนั้น แต่ไม่รู้ว่ามี และไม่รู้วิธีที่จะเข้าถึง เพราะฉะนั้น ถ้าใครมาศึกษาวิชชาธรรมกาย เข้าถึงตรงนี้ได้ ก็ไปมาหาสู่กันได้

หลวงพ่อวัดปากน้ำท่านใช้คำว่า ไปจับมือถือแขนสัตว์นรกก็ได้ พูดจาโต้ ตอบกันก็ได้ ไปช่วยก็ได้ ช่วยหมู่ญาติที่ตกนรกไปแล้วได้ อยู่บนสวรรค์ก็ไปช่วย ได้ จับมือถือแขนชาวสวรรค์ที่เป็นญาติของเราได้ทั้งนั้นแหละ นำบุญไปให้ได้ แล้วก็มีผู้ที่เป็นพยานในการเข้าถึงธรรมของท่านมากมายก่ายกองเลยทีเดียว ไม่ ใช่เป็นสิบ ไม่ใช่เป็นร้อยไม่ใช่เป็นพันไม่ใช่เป็นหมื่นเป็นแสน แต่มากกว่านั้น

เรื่องนรก เรื่องสวรรค์ เรื่องนิพพาน เรื่องกฎแห่งกรรม ชาตินี้ชาติไหน อะไรต่าง ๆ สิ่งนี้มีอยู่ในพระไตรปิฎก เรากำลังจะทำสิ่งนั้นให้ปรากฏเป็นจริงใน ยุคของเรานี้ นั่นคือความตั้งใจ เพราะฉะนั้นถ้าหากมนุษย์ได้เข้าถึงธรรมภายในหรือพระธรรมกาย ก็จะมีความสุขที่แท้จริง มีความบริสุทธิ์ของดวงจิต มีความรู้แจ้งในชีวิต รู้ว่าเกิดมาทำไม อะไรคือเป้าหมายของชีวิต จะรู้จักแบ่งปันกัน ทรัพยากรที่มีอยู่อย่างจำกัดในโลกนี้ ก็จะแบ่งปันฉันญาติ ฉันพี่น้องกัน การทะเลาะเบาะแว้งก็จะหมดไป ให้ลงมือทำจริงให้ถูกวิธีและต่อเนื่อง เราก็จะได้พบของจริงของจัง ชีวิตนี้จะได้มีความหมายดีกว่าเดิม นี่คือความตั้งใจจริงของหลวงพ่อ เพราะฉะนั้น ใครที่เขาเข้าใจไม่ถูกต้อง มีโอกาสก็ไปอธิบายให้เขาฟัง ช่วยอธิบายต่อ ๆ กันไป จากปากคนหนึ่งก็ไปถึงอีกคนหนึ่ง

ตอนนี้ลูกเป็นผู้นำบุญ เป็นยอดกัลยาณมิตรกันแล้ว ให้ทำหน้าที่ตรงนี้ แต่ก่อนอื่น เราต้องปฏิบัติธรรมให้มีประสบการณ์ภายในให้ได้ก่อน พอได้แล้วเวลาจะพูด ถ้อยคำของเราจะมีพลัง เพราะเราพูดด้วยความมั่นใจในสิ่งที่เราได้เข้าถึงอย่างจริงจัง (วันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ.2542)